หลังจากที่เคยได้ทำคุกกี้ดับเบิลชอกโกเล็ตชิบเมื่อนานมาแล้ว เช้าก็ไม่ได้ทำคุกกี้อีกเลย

แต่ความหลังฝังใจอย่างนึงคือ เนื่องจากเช้าชอบชอกโฏเล็ตขม แต่ไจ๋ไม่กินชอกโกเล็ตขม ไจ๋เลยคอมเมนทืมาว่า อี๋ ขมปี๋เลย ไหม้รึเปล่า (พรากกกก~~~~) ยังดีตอนนั้นยังมีหลายคนที่ชอบกิน ไม่งั้นเช้าคงเสียเซฟ อิอิ (ลงภาพย้อนความจำซักหน่อย)

วันนี้เช้าเลยลองผสมคุกกี้สูตรใหม่ดูตอนแรกตั้งใจจะทำ MapleSyrub Cookie แต่เนื่องจากกลับมาถึงบ้านนึกขึ้นได้ กรรมเวร ลืมซื้อไซรับ (โง่มาก)

ดังนั้นเลยทำเป็นชอกโฏเล็ตชิพที่คล้ายรสคาราเมลละกัน จริงๆม่ใช่คาราเมลจริงๆหรอกค่ะ แต่ใช้น้ำตาลทรายแดงเยอะๆแทนน้ำตาลทรายขาวเอา ให้หอมกลิ่นน้ำตาล

ออกมาหน้าตาเยี่ยงนี้ คราวนี้ไจ๋ชอบกิน การทำอะไรให้ไจ๋กินได้ ถือเป็นความสุขของเช้าอย่างนึง เพราะไจ๋เป็นคนกินยากมาก ถ้าชอบกินไรเช้าจะดีใจสุดๆ (โทษทีที่กล่าวอ้างชื่อเยอะมากใน entry นี้ เอริ๊กๆ

อันนี้รูปตอนแพคส่งตามห้อง ^^~

แล้วก็ตามด้วยสูตร

เนย 1/2 ถ้วย
น้ำตาลขาว 1/4
น้ำตาลทรายแดง2/4
ไข่หนึ่งฟอง
กลิ่นวานิลลาม,กลิ่นนมเนย
ชอกโกลเล็ตชิบ หรือชอกโกเล็ตแท่งสับ สามส่วนสี่ถ้วย
ถั่วซักกำนึง
แป้ง 1 1/2
1 เบกกิ้งโซดา

วิธีทำ ก็ง่ายๆค่ะ ตีเนยกับน้ำตาลทั้งสองอย่างให้ขึ้นฟู ใส่ไข่ ใส่กลิ่น ใส่แป้งที่ร่อนกับแบกกิ้งโซดาแล้ว แล้วก็ใส่ชอกโกเล็ตกับถั่ว ลงไปกวน(จริงๆใช้แบบแท่งสับจะอร่อยกว่านะชิ้นใหญ่เต็มคำ รสนุ่มลิ้น) ใครใคร่ใส่ลุกเกดก็ใส่ ใส่ไรก็ใส่ ถ้าคิดว่าอร่อยก็ใส่ลงไปเรยอิอิ จากนั้นก็ใช้ช้อนตักเป็นก้อนๆ ปะลงไปบนถาด (อย่าปั้นให้ผิวเรียบ ไม่งั้นคุ้กกี้ออกมาทรงเรียบๆด้านๆไม่ฉวยนะเอ้อ) ก้อนราวๆเส้นผ่าสูญกลางหนึ่งนิ้ว (จิ๊ดๆก็"ด้) ตักห่างๆกันหน่อยกันมันบานค่ะ อบ 180 C ซัก สิบสอง ถึงสิบห้านาที แล้วก็แซะออกมาก่อนก้นไหม้ เอามาผึ่ง ตอนแซะออกมานี่มันจะนิ่มๆ แต่พอเย็นแล้วมันจะกรอบเองค่ะ

เป็นไงล่ะ มิใช่มิสซิสฟิล แต่เป็น มิส แคทริน อร่อยไม่แพ้ คุณยายฟิลน้า~~

(บางคนคงงงว่าทำมัยแคทริน แต่ไม่บอกหรอกแบร่)