Snack

หลังจากต้องอยู่บ้านติดกันสามวันแล้ว (ป่วยอะ) ทั้งไอ หลอดลมอักเสบทั้งเท้าพอง ทำให้เช้าเดินหมุนไปหมุนมาเหมือนเสือติดจั่น ไม่มีไรทำ ตอนนี้ในตู้เย็นมีทั้งชอกโกเล็ตเชอรี่พุดดิ้ง คาราเมลคัสตาร์ด ในกล่องมีเมอแรงชิพอีก แล้ววันนี้ เช้าก็ทำอีกแล้ว = = ตื่นขึ้นมาตอนตีห้า เพราะนอนไม่ได้ ไอจนกล้ามขึ้น เลยลงมาหมักหมูแดง เตรียมแป้งเชื้อซาลาเปา

และแล้ว ทะด้า~~ ก็ได้ซาลาเปาหมูแดง

เอ้ยผิดๆ ไม่ใช่ นั่นมันน้องหมู (พวกใจร้ายที่แอบหมั่นใส้น้องหมูที่รักอยู่ ห้ามแอบแสยะยิ้ม)

ต้องนี่ ซาลาเปาหมูขาวใส้แดง (ที่ผ่านการหมักผงโลโบ้ด้วยความขี้เกียจหมักเอง ผสมน้ำผึ้งและผัดรวมกับเห็ดหอมชั้นดี 555)

กะน้องปลาใส้นูเทลล่า พีนัทบัตเตอร์

เผยให้เห็นขี้ปลาและเนื้อปลา (นูเทลล่า และเนยถั่ว แบบบทหยาบพิเศษด้วยนะเอ้า)

แป้งร้อนๆนุ่มๆ กับเนยถั่วและชอกโก้ร้อนๆช่างเข้ากันดีจิงๆ

ซาลาเปาแบบดั้งเดิมก็ทำได้น้า เอารูปให้ดูว่าจีบแบบคนปกติก็จีบล่าย~

แป้งซาลาเปาสูตรนี้ได้มาจากครัวชมพู่ค่ะ นุ่มมักซ์จริงๆ

ส่วนผสมที่ 1
แป้งสาลีชนิดเบา(ตราบัวแดงหรือบัวหิมะ) 350 กรัม
ยีสต์แห้งสำเร็จรูปชนิดจืด(สีแดง) 1 ช้อนโต๊ะ (10 กรัม)
น้ำอุ่น 230 กรัม


ส่วนผสมที่ 2
แป้งสาลีชนิดเบา(ตราบัวแดงหรือบัวหิมะ) 150 กรัม
ผงฟู 1 ช้อนโต๊ะ
เกลือป่น 1/2 ช้อนชา
น้ำตาลทราย 125 กรัม
เนยขาว 50 กรัม หรือ น้ำมันพืช 3-4 ช้อนโต๊ะ

วิธีทำก็ง่ายๆ เอาส่วนที่หนึ่งผสมกันนวดรวมกันเป็นก้อน (เอายีสละลายในน้ำอุ่นก่อนแล้วตามด้วยแป้งนะคะ) ทิ้งไว้เลย ชั่วโมง - ชั่วโมงครึ่ง (นานก่าน้านก็ล่าย)

พอมันพองแล้วก็เอาส่วนที่สองทั้งหมด ยกเว้นไขมัน เทลงไป ผสมๆๆๆจับกันเป็นก้อน มันจะเหลือแป้งแห้งๆหน่อย ก็เทๆลงไปบนพื้นที่ๆที่จะใช้นวดน่านแหละ แล้วคอ่ยๆผสมไขมันลงไปค่ะ นวดจนไขมันซึมเข้าแป้ง แล้วนวดต่อไปเรื่อยๆ จนแป้งไม่ติดมือ และพื้นโต๊ะเนียน เหนียวนุ่ม

ทิ้งไว้อีก 1 ชั่วโมง จากนั้นก็แบ่งก้อนละ 30 กรัม ใส่ใส้ ปั้นก้อนจะเป็นอะไรก็เป็นกัน นึ่งในรังถึงไฟร้อน 12-15นาทีค่ะ จบข่าว เย่

PS. รู้สึกประหลาดจัง เห็นหมูแดงกินหมูแดง

PS2. อยากเที่ยว อยากออกจากบ้าน มะไหร่จะหายป่วยทุกชนิดหว่า = =

PS3. นึกถึงบทความเด็กขายหมั่นโถวที่เคยเขียนจัง ยังไงก็ยืนยันคำเดิมว่า ขอเป็นเด็กขายหมั่นโถว ดีกว่าเป็นจอมยุทธ ถึงต่ำต้อย แต่ก็ให้ชีวิต ดีกว่าสูงส่งแล้วทำลายชีวิตคนอื่น โฮก ปะมาให้อ่านนิดนึง

"ศิลปะ ในการต่อสู้ คือศิลปะปลิดชีวิต สร้างความยิ่งใหญ่

ศิลปะ การทำอาหาร คือศิลปะในการให้ชีวิต แต่ต่ำต้อย
เช้ามันก็แค่เด็กขายหมั่นโถว
อยู่ในสายตาก็แค่เวลาหิว
หมั่นโถวในโรงเตี้ยมนอกเมืองหนึ่งลูก หรือจะสู้หูฉลามชามโตในเมืองหลวง
แต่หมั่นโถวนุ่มๆในยามหิว และน้ำชาร้อนๆในยามหนาวนี่แหละ
อาจจะมีคุณค่ามากกว่าปลาเก๋าหน้าหนู เมื่อยามแคลน
ถึงแม้เช้าไม่ได้มีปราญไว้จับดาบฟาดฝ่ามือดัชนีอะไร
แต่ขอมีพลังปราญไว้นวดแป้ง บ่มเหล้า ชงชา
ภูมิใจในสิ่งที่ตัวเองถนัด แล้วเดินตามทางที่ตัวเองควรจะทำดีกว่า
จะขอยึดมั่นอุดมการการทำอาหารด้วยใจ
จินตนาการรสชาติพิศดารๆให้เพื่อนๆกินไปอีกนานแสนนาน เย่"

อ่านเต็มๆได้เท่เน่ เด็กขายหมั่นโถว


edit @ 2007/09/26 19:10:39
edit @ 2007/09/26 19:11:59


เช้า
View full profile